Το Προσωπικό Καπρίτσιο δύο «Τρελών»

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2026

Ενώ ο υπόλοιπος κόσμος προσπαθούσε ακόμα να επουλώσει τις πληγές των προηγούμενων κρίσεων, η ιστορία αποφάσισε να γραφτεί με το πιο μελανό μελάνι: αυτό του πετρελαίου και του αίματος. Σήμερα, 30 ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων στο Ιράν, είναι πλέον σαφές ότι δεν μιλάμε για μια «χειρουργική επιχείρηση», αλλά για μια παράλογη εκστρατεία που υπογράφεται από δύο ηγέτες που μοιάζουν να παίζουν ζάρια με την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Η ιστορία θα είναι αμείλικτη με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπενζαμίν Νετανιάχου. Δύο προσωπικότητες που, εγκλωβισμένες στις δικές τους εσωτερικές πολιτικές περιπέτειες και σε έναν ιδιότυπο μεσσιανισμό, αποφάσισαν να μετατρέψουν τη Μέση Ανατολή σε κρεματόριο. 

Ο «άξονας της τρέλας», όπως πλέον αποκαλείται από πολλούς αναλυτές, επέλεξε την ολοκληρωτική σύγκρουση αντί για τη διπλωματία, αγνοώντας επιδεικτικά τις εκκλήσεις του ΟΗΕ και των συμμάχων τους.

Απέναντι σε αυτόν τον επεκτατικό παραλογισμό, το Ιράν στέκεται σήμερα σε θέση άμυνας, υπερασπιζόμενο την εθνική του κυριαρχία και μάλιστα το κάνει και πολύ καλά. Για την Τεχεράνη, ο πόλεμος αυτός δεν ήταν επιλογή, αλλά μια επιβεβλημένη απάντηση σε μια συνεχή πολιορκία. Η ψυχραιμία που επιδεικνύει η ιρανική ηγεσία μπροστά στις

καταιγίδες πυραύλων είναι αξιοσημείωτη, την ώρα που ο λαός του Ιράν αντί να διασπάται όπως κάποιοι ήλπιζαν, συσπειρώνεται για να προστατεύσει την πατρίδα του από μια εισβολή που θυμίζει τις πιο σκοτεινές μέρες της αποικιοκρατίας.

Όμως, το πραγματικό θύμα αυτής της «σταυροφορίας» είναι η παγκόσμια οικονομία. Με τα Στενά του Ορμούζ να φλέγονται, η τιμή του πετρελαίου έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη, πυροδοτώντας μια παγκόσμια οικονομική κρίση που κάνει το 2008 να μοιάζει με απλή διόρθωση της αγοράς.

Ο πληθωρισμός καλπάζει χωρίς έλεγχο.

Οι εφοδιαστικές αλυσίδες έχουν διαλυθεί.

Εκατομμύρια νοικοκυριά στη Δύση βυθίζονται στη φτώχεια για να ικανοποιηθεί το εγώ δύο ανθρώπων.

Είναι εξοργιστικό ότι ο πλανήτης οδηγείται στον γκρεμό επειδή ο Τραμπ θέλει να επιβάλει την «απόλυτη ισχύ» του και ο Νετανιάχου να διασφαλίσει την πολιτική του επιβίωση. Η Δύση, αντί να χαλιναγωγήσει τους «δικούς της» ταραχοποιούς, επιμένει να δαιμονοποιεί ένα κράτος που απλώς αρνείται να υποταχθεί.

«Δεν πρόκειται για πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, αλλά για έναν πόλεμο κατά της λογικής».