Γράφει: ο Χρήστος Θεοχάρης
Εύχομαι να είστε όλοι καλά, γεροί και δυνατοί, αγαπημένοι και ευτυχισμένοι με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.
Σε λίγες μόνο ημέρες θα γιορτάσουμε το Πάσχα, την σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού μας.
Δυστυχώς για ακόμη μια χρονιά κάποιοι συνάνθρωποι μας δεν θα γιορτάσουν την Ανάσταση παρά μόνο τη σταύρωση τους και την πορεία προς τον Γολγοθά.
Στην παγκοσμιοποίηση του φόβου, της αδιαφορίας και της υποταγής, κανείς πλέον δεν ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπο του παρά μόνο για τον εαυτό του και αν το ψάξεις λίγο περισσότερο ούτε καν ακόμη και για τα ίδια του τα παιδιά.
Για δείτε σε τι κοινωνία μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Σε μια κοινωνία χωρίς ελπίδα, χωρίς προοπτική για ένα καλύτερο αύριο και πάνω απ’ όλα χωρίς όνειρα.
Και τι κάνουμε για όλα αυτά; Τίποτα, απολύτως τίποτα, έχουμε προσαρμοστεί σε αυτά που μας επιβάλουν οι υποτιθέμενες κυβερνήσεις, υπάλληλοι των πολυεθνικών και του χάους και δεν αντιδρούμε σε τίποτα, δεν διεκδικούμε , δεν παλεύουμε, δεν αγωνιζόμαστε ούτε για εμάς και ούτε για το μέλλον αυτού του τόπου και αυτού του πλανήτη που είναι τα παιδιά μας, απλά μοιρολατρούμε και περιμένουμε το μάνα εξ ουρανού.
Κάποια παιδιά δίπλα μας πεθαίνουν είτε από την πείνα, είτε από τις βόμβες που τρεις ψυχανώμαλοι έχουν αποφασίσει να ρίχνουν για το συμφέρον της πολεμικής βιομηχανίας και των πολυεθνικών.
Αλήθεια πόσο αίμα πρέπει να χυθεί ακόμη;
Πόσοι νέοι, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι πρέπει να σκοτωθούν για να χορτάσουν οι ψυχασθενείς βρικόλακες Τραμπ και Νετανιάχου;
Τον Πούτιν τον κατηγορούν για τον πόλεμο και την εισβολή στην Ουκρανία που αυτοί επεδίωξαν αλλά γι’ αυτούς που σκοτώνουν καθημερινά στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο και στο Ιράν δεν μιλάει κανείς.
Αλήθεια πότε επιτέλους θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβουμε το τι συμβαίνει γύρω μας και θα αποφασίσουμε να απαιτήσουμε σαν κοινωνίες ότι όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν και οι λαοί να ζήσουν ειρηνικά όπως μας δίδαξε ο Χριστός μας; Αυτός σταυρώθηκε για εμάς διδάσκοντας μας το αγαπάτε αλλήλους και όχι αγάπα τον εαυτό σου αλλά αγάπα τον πλησίον σου.
Μετά απ’ όλα αυτά θα ήταν άδικο να ασχοληθώ με τα μικρά αλλά ουσιαστικά που συμβαίνουν στο νησί μας, ίσως το κάνω κάποια άλλη στιγμή.
Αφού σας ευχηθώ Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλες και σε όλους, θα κάνω μια ευχή που δυστυχώς νομίζω ότι είναι μάταιη αλλά μιας και η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, εύχομαι ειρήνη, αγάπη και υγεία σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα σε αυτούς τους λαούς που βιώνουν τα Πάθη του Χριστού.
Υ.Γ: Σήμερα είναι Μεγάλη Πέμπτη (9 Απριλίου 2026), ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία αναπαριστά τη Σταύρωση του Κυρίου.
Επειδή βρισκόμαστε στην καρδιά της Μεγάλης Εβδομάδας, η ευχή αυτή κουβαλάει πάντα μια ιδιαίτερη ελπίδα. Μακάρι το «Φως» να φέρει, ειρήνη,αγάπη, γαλήνη και αισιοδοξία στους Λαούς που βασανίζονται από τον πόλεμο.
Καλή Ανάσταση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου