Ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά γίνεται; Δεν γίνεται!

Πριν περίπου δύο χρόνια και βλέποντας την επερχόμενη νίκη στις δημοτικές εκλογές του Γιώργου Παναγόπουλου είχα τονίσει πως η δεύτερη θητεία δεν θα έχει καμία σχέση με την πρώτη.

Στην πρώτη ο βαθμός δυσκολίας είναι πάντα χαμηλότερος και ο πήχης φτάνει μέχρι το σημείο που τον είχα αφήσει οι προηγούμενοι. 

Το δυσκολότερο πράγμα όμως τόσο στην πολιτική όσο και στην ζωή την ίδια είναι να ανταγωνίζεσαι τον ίδιο σου τον εαυτό. 

Να προσπαθείς να γίνεις καλύτερος από τον άνθρωπο που ήσουν χθες. Τότε ναι, αυτή η γλυκιά λεξούλα που λέγεται πρόοδος θα έρθει αργά ή γρήγορα.

Κάτι επίσης που είχα γράψει επανειλημμένως είναι πως αν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν φτιάχνεις, εννοώντας φυσικά πως αν κάποιος δεν είναι διατεθειμένος να ακούσει γκρίνια και να την βάλει στην σίγαση γιατί αυτό που κάνει θεωρεί πως είναι για το καλύτερο τότε αποτέλεσμα δεν θα υπάρξει.

Έτσι λοιπόν βρισκόμαστε εδώ μετά από δυο χρόνια με τον ίδιο δήμαρχο στη δεύτερη θητεία του. Πιο έμπειρος και πιο σοφός από ποτέ. Αρκούν όμως αυτά; Προσωπικά θεωρώ πως όχι, δεν αρκούν. 

Ένας δήμαρχος και μια δημοτική αρχή σίγουρα χρειάζονται και τα δύο αλλά και ένα τρίτο εξίσου σημαντικό.

 Όρεξη. 

Αν φίλοι μου δεν υπάρχει όρεξη τότε μην περιμένετε προκοπή.

Η αλήθεια μην κρυβόμαστε ο Παναγόπουλος είχε ρίξει ρυθμούς ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν στην αρχή της δεύτερης θητείας. 

Ξέρετε αυτός ο άνθρωπος έχει ένα καλό. Δεν μιλάει πολύ αλλά όταν το κάνει έχει φροντίσει να μην ακολουθήσουν αρλούμπες αφού θα ‘χει τελειώσει.

Όπως και να χει λοιπόν σήμερα 29 Μαρτίου που γράφω αυτό το άρθρο έχει ήδη ψηφιστεί και ανακοινωθεί ένα έργο-παρέμβαση που θα αλλάξει την καθημερινότητα των κατοίκων της Σαλαμίνας σημαντικά. 

Φυσικά μιλάμε για την απόφαση των μονοδρομήσεων κεντρικών οδικών αξόνων του νησιού όπως η οδός Θέμιδος, Αγ. Κυριακής και η Ελ. Βενιζέλου.

Το αν θα αποφέρει θετικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα όλων μας αυτή η απόφαση μένει να το δούμε. 

Δε θα σταθώ όμως εκεί. Θα σταθώ στο ότι στην προκειμένη περίπτωση η δημοτική αρχή έκλεισε τα αυτιά σε όσους γκρίνιαξαν και θα γκρινιάξουν μέχρι να πραγματοποιηθεί το έργο και το βάζει μπρος.

Αυτό το απλό αλλά τόσο σημαντικό λοιπόν είναι ένα τεράστιο βήμα όχι μόνο για τον Παναγόπουλο αλλά για κάθε δημοτική αρχή που θα ακολουθήσει στο μέλλον.

Κλείστε αυτιά λοιπόν και ίσως έτσι φάμε τελικά αυτή την ριμάδα την ομελέτα.

Μάριος Θεοχάρης