Η μία κυβέρνηση από τις δύο που θα μας απασχολήσουν παρακάτω, κυβέρνησε με άδεια ταμεία έχοντας απέναντί της Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Βερολίνο και Βρυξέλλες.
Η δεύτερη, πάλι, βρήκε γεμάτα ταμεία και ρυθμισμένο το δανειακό πρόγραμμα της χώρας, με ασύγκριτα μεγαλύτερες ευκαιρίες, αλλά και προσδοκίες. Ποιο… «ταμείο» κάνουν, όμως, οι δύο κυβερνήσεις με τη γλώσσα των αριθμών και των στοιχείων που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση;
Όπως, φυσικά, έγινε αντιληπτό μιλάμε για τις κυβερνήσεις 2015-2019 και 2019-2023 (τετραετίες). Η συγκριτική θεώρηση των βασικών μεγεθών της οικονομίας –με πηγές την Ελληνιστική Στατιστική Αρχή και τις έρευνες εργατικού δυναμικού– όπως έγινε στην ομώνυμη μελέτη που εκπόνησε το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ είναι, πράγματι, αποκαλυπτική.
Ανάπτυξη; Ούτε για αστείο!
Με βασικούς δείκτες το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) και την Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία (ΑΠΑ) [σ.σ. καθαρή παραγωγή χωρίς φόρους], η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι δύο τετραετίες «κινήθηκαν σε παραπλήσια επίπεδα, χωρίς ιδιαίτερες διαφορές». Συγκεκριμένα: «Την περίοδο 2015-2019 το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 5,9% ή 10,7 δισ. ευρώ και η ΑΠΑ κατά 5,5% ή 9 δισ. ευρώ (σταθερές τιμές 2010), ενώ την περίοδο 2019-2023 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 6,3% ή 12,2 δισ. ευρώ και η ΑΠΑ κατά 5,8% ή 9,9 δισ. ευρώ».
Μετά το πρώτο... σοκ από τη διάψευση της κυβερνητικής προπαγάνδας για μια οικονομία που τρέχει με… χίλια, ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ανάλυση επί των διαφορετικών τομέων της οικονομίας: Εν προκειμένω, «την περίοδο 2015-2019 πέντε κλάδοι μείωσαν την παραγωγή τους έναντι οκτώ κλάδων της περιόδου 2019-2023». Μεταξύ των κλάδων που συρρικνώθηκαν κατά την πρώτη περίοδο ήταν αυτοί των κατασκευών, της δημόσιας διοίκησης και της εκπαίδευσης, κάτι που η μελέτη αποδίδει στη «δημοσιονομική ασφυξία, στους περιορισμένους χρηματοδοτικούς πόρους και στην παρουσία των μνημονίων που δεν επέτρεπαν τη χρηματοδότησή τους». Αντιθέτως, σημαντικοί κλάδοι της οικονομίας όπως ο πρωτογενής τομέας, η μεταποίηση, ο τουριστικός τομέας, οι τράπεζες - ασφάλειες, οι τέχνες και η διασκέδαση «αύξησαν την παραγωγή τους, κάποιοι με ιδιαίτερα υψηλούς ρυθμούς».
Εγκατάλειψη της γης
Στον αντίποδα, το τι συνέβη στην πρώτη τετραετία Μητσοτάκη συνιστά οδυνηρή έκπληξη: «Οκτώ κλάδοι μείωσαν την παραγωγή τους», ενώ σοκάρει η διαπίστωση για την καταβαράθρωση του πρωτογενούς τομέα, με μείωση 24,3%! Μειώσεις εμφάνισαν και οι κλάδοι των ορυχείων - λατομείων, του ηλεκτρισμού, των logistics, των ξενοδοχείων - εστιατορίων, της δημόσιας διοίκησης, με περιορισμένη μείωση, των τεχνών και της διασκέδασης. Από την άλλη, υπήρξαν και κλάδοι με αυξήσεις της παραγωγής τους, όπως η μεταποίηση, οι κατασκευές, η ενημέρωση και η επικοινωνία, οι τράπεζες και οι ασφάλειες, η υγεία, η εκπαίδευση κ.ά.
Η ψαλίδα ανοίγει…
Ακολουθεί η σύγκριση εισαγωγών - εξαγωγών: «Την περίοδο 2015-2019 οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 21,8% και οι εξαγωγές κατά 23,7% (αύξηση κατά 13,67 δισ. / σταθερές τιμές 2010), με αποτέλεσμα τη μείωση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου κατά 3,7% ή κατά 157 εκατ. ευρώ και τη διατήρησή του στα 4 δισ. ευρώ το 2019. Την περίοδο 2019-2023 οι εισαγωγές αυξήθηκαν με τον ίδιο ρυθμό, κατά 21,8% και οι εξαγωγές κατά 6% (αύξηση κατά 4,29 δισ. ευρώ), με αποτέλεσμα την αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου κατά 300,8%, ανεβάζοντάς το στα 16,2 δισ. ευρώ το 2023». Συμπερασματικά, δεν παράγουμε, δεν εξάγουμε…
Μείωση ανεργίας;
Στο κεφάλαιο «απασχόληση» καταγράφεται, κατά την περίοδο 2015-2019, αύξηση «κατά 9,2% με δημιουργία 330.879 νέων θέσεων εργασίας, ενώ την περίοδο 2019-2023, κάτω από τελείως διαφορετικές συνθήκες, κατά 7,1% με δημιουργία 280.102 νέων θέσεων». Επιπροσθέτως: «Την περίοδο 2015-2019 η ανεργία μειώθηκε κατά 31,8% ή κατά 375.093 ανέργους, με το ποσοστό της να κατεβαίνει από το 24,6% στο 16,9% τα αντίστοιχα έτη, και την περίοδο 2019-2023 κατά 33,7% ή 280.102 ανέργους, με το ποσοστό της από το 16,9% να μειώνεται στο 11,2%».
Ωστόσο, «η μείωση της ανεργίας, τη δεύτερη αυτή περίοδο, είναι εν μέρει πλασματική, καθώς το 2021 άλλαξε ο ορισμός της ανεργίας, με έναν αριθμό ατόμων που δεν έχουν εργασία να μην καταγράφονται στους ανέργους και να μειώνεται πλασματικά ο αριθμός των ανέργων και το ποσοστό ανεργίας», επισημαίνει η μελέτη του ΕΝΑ επικαλούμενη και τη «μεγάλη απόκλιση του αριθμού των ανέργων και των ποσοστών ανεργίας που εκτιμώνται από την ΕΛΣΤΑΤ και τη ΔΥΠΑ».
Ινστιτούτο ΕΝΑ: ημερίδα για την πρώτη κυβερνητική εμπειρία της Αριστεράς
Για το κομμάτι εκείνο της Αριστεράς που θέλει να δώσει λύσεις για τον λαό μας και μέσω της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, η εμπειρία της περιόδου 2015-2019 είναι, αναμφίβολα, πολύτιμη. Οπως πολύτιμη για την εξαγωγή συμπερασμάτων ήταν η δεκάωρη (!) ημερίδα που διοργάνωσε την περασμένη Παρασκευή το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ. Πρώην υπουργοί, στελέχη υπουργείων και οργανισμών κατέθεσαν την εμπειρία τους στην ημερίδα, υπό τον τίτλο: «Τι (να) κάνει η Αριστερά όταν κυβερνά;». Εξι διαφορετικά τραπέζια κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατηρίου –το τελευταίο εκ των οποίων προσέγγισε μάλιστα το θέμα «Επόμενη φορά Αριστερά: Οροι και προϋποθέσεις», με ομιλητές τον Γιάννη Δραγασάκη, πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, και την Ευγενία Φωτονιάτα, συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα.
Ο Νάσος Ηλιόπουλος και ο Κώστας Στρατής ήταν τα δύο κυβερνητικά στελέχη που μίλησαν (μεταξύ πολλών άλλων επιστημόνων-εμπειρογνωμόνων), παρενέβησαν ωστόσο και πολλοί άλλοι, όπως ο πρ. πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο νυν αντιπρόεδρος της Left και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης, καθώς και πολλοί υπουργοί της περιόδου: Κώστας Γαβρόγλου, Γιώργος Σταθάκης, Αριστείδης Μπαλτάς, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Θεανώ Φωτίου.
Γράφει: Ο
Νίκος Παπαδημητρίου - ΕΦΣΥΝ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου