Η γκρίνια κάνει κακό στην υγεία!

Αν υπήρχε ολυμπιακό άθλημα γκρίνιας το μόνο σίγουρο είναι ότι το χρυσό πάντα θα το έπαιρνε έλληνας ή ελληνίδα. Την γκρίνια την έχουμε στο DNA μας. 

Από την στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο το μόνο πράγμα που ξέρουμε να κάνουμε πολύ καλά είναι να γκρινιάζουμε. 

Γκρινιάζουμε ακόμη και γιατί γεννηθήκαμε, γκρινιάζουμε γιατί δεν μας αρέσει το σχολείο, γιατί ξυπνάμε νωρίς, γιατί κοιμόμαστε αργά, γιατί κάνει κρύο, γιατί βρέχει, γιατί κάνει ζέστη, γιατί δε χιονίζει και όταν χιονίζει μαντέψτε…γκρινιάζουμε πάλι γιατί χιόνισε.

Γκρινιάζουμε για την τύχη και την ατυχία μας, γιατί δεν έχουμε δουλειά, γιατί έχουμε πολύ δουλειά, για το κυκλοφοριακό, την έλλειψη υποδομών, την οικονομική κατάσταση, την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς, τα λαμόγια τους πολιτικούς που εμείς ψηφίζουμε, γκρινιάζουμε-γκρινιάζουμε-γκρινιάζουμε για όλους και για όλα αλλά ποτέ δεν κάνουμε κάτι για να διορθώσουμε κάποια πράγματα και πάντα περιμένουμε να τα κάνουν κάποιοι άλλοι για εμάς που και αυτοί γκρινιάζουν για τους άλλους που πάντα γκρινιάζουν.

‘Έχουμε πάψει να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε αλλά συνεχίζουμε να γκρινιάζουμε. Ακόμη και για όσους θυμούνται είχαμε επιτραπέζιο παιχνίδι που λεγόταν «γκρινιάρης» και αλήθεια δεν νομίζω να υπήρχε τέτοιο παιχνίδι σε άλλη χώρα του κόσμου.

Μήπως όμως αντί να γκρινιάζουμε για όλους και για όλα πρέπει να κάνουμε κάτι για εμάς χωρίς να περιμένουμε να τα κάνει κάποιος άλλος για εμάς;

Για παράδειγμα, δεν έχουμε δρόμους, πεζοδρόμια και καθαρές γειτονιές αλλά ξεχάσαμε όταν πριν από πολλά ίσως χρόνια ο κάθε ένας από τους πατεράδες και τις μαμάδες μας σκούπιζαν καθημερινά το πεζοδρόμιο και τον δρόμο μπροστά από το σπίτι τους, ασβέστωναν τα πεζοδρόμια και στόλιζαν με λουλούδια το σπιτικό τους.

Όταν οι γειτονιές ήταν όμως και καθαρές γιατί δεν φρόντιζε κανένας δήμος αλλά συλλογικά όλη η γειτονιά που ήταν μια ζεστή μικρή κοινότητα και νοιαζόταν ο ένας για τον άλλον, όταν υπήρχε αγάπη και αλληλεγγύη για τον γείτονα και τον άνθρωπο.

Όταν λοιπόν όλα αυτά έχουν χαθεί και ανήκουν στο παρελθόν, το μόνο που μας έχει μείνει μιας και το γνωρίζουμε καλά είναι η γκρίνια.

Τι λέτε μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε την γκρίνια και ξεκινώντας από την γειτονιά μας να προσπαθήσουμε να ομορφύνουμε την πόλη μας και γενικότερα τον κόσμο που ζούμε;

Σταματήστε να γκρινιάζετε γιατί η γκρίνια τελικά βλάπτει σοβαρά την ψυχική μας υγεία. Ας ομορφύνουμε τη γειτονιά μας, ας ομορφύνουμε τον κόσμο μας.

 

***Γράφει: «Ο γκρινιάρης» Χ.Θ