Αναζητείται… εναλλακτική!

 Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΝΑΝΝΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΣΗΕΑ
ΕΚΔΟΤΗΣ DOSSIER.GR

Ο Τόλης Βοσκόπουλος, όταν τραγουδούσε το «είναι μια ώρα δύσκολη….» στη νυχτερινή Αθήνα, αναφερόταν φυσικά στον χωρισμό, φέρνοντας ολοένα και περισσότερους θαυμαστές δίπλα του για να τον θαυμάσουν. 

Ο Χρήστος Θεοχάρης, επειδή τα έχει πλέον τα χρονάκια του και ρουφάει κάθε στιγμή της ζωής του πλέον, θα γνωρίζει περισσότερα…

Στην Σαλαμίνα, οι συγκεκριμένοι στίχοι (χωρίς τον… χωρισμό) έχουν αρχίσει ήδη να ακούγονται στα… καφενεία και φυσικά στα κοινωνικά δίκτυα, διαπιστώνεται δε η παντελής έλλειψη «αντιπολίτευσης», καθώς αυτή στηρίζεται πλέον σε πρόσωπα που απλά θέλουν να απολαύσουν το πολιτικό χρόνο που τους απομένει μέχρι τις επόμενες εκλογές, καθώς έχουν καταλάβει τον δικό τους πολιτικό… χωρισμό με την κοινωνία της Σαλαμίνας.

Αυτό όμως που προβληματίζει, είναι η «εναλλακτική». Δηλαδή εάν υπάρχει κάποιος ή κάποια που μπορεί να βρεθεί απέναντι στον Γιώργο Παναγόπουλο, ο οποίος στην δεύτερη θητεία έχει καταλάβει και εκείνος ότι το «σχήμα» του φθείρεται, αλλά ακόμα αντέχει. Και για να λέμε την απόλυτη αλήθεια, με τα σημερινά δεδομένα, είναι το φαβορί να κερδίσει ακόμα μια θητεία, εάν φυσικά το θελήσει ο ίδιος ή εάν επιλέξει μία εσωτερική του… εναλλακτική.

Ποιος λοιπόν ή ποια μπορεί να βγει μπροστά;

Απάντηση: Κανένας και καμία.

Η επικεφαλής της αντιπολίτευσης έχει χάσει τη φόρμα της, δείχνει ότι δεν καίγεται και ιδιαίτερα να είναι εκ νέου υποψήφια. Δεν γνωρίζω τι θα πράξει τελικά, γιατί εκεί στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν αποφασίσει τι θα κάνουν.

Όσο για εκείνους που θέλουν να επιστρέψουν από το παρελθόν, κάνοντας πολύ καλό «ρεπορτάζ» στο δρόμο (με βίντεο) και στα κοινωνικά δίκτυα με αναρτήσεις (σωστά κατά την άποψή μου), δεν δείχνουν να έχουν γκελ στο κόσμο. Εξάλλου, οι άνθρωποι που τους περιτριγυρίζουν, τους εκθέτουν ανεπανόρθωτα, πολλαπλώς κα επικινδύνως. Και θα βρεθούν προ εκπλήξεων που θα δεν μπορούν να μαζέψουν… τίποτα. Άσε που στο όνομά τους φρεσκάρονται υποψήφιοι προς αποστρατεία στελέχη, προκαλώντας περισσότερο θυμό στο κόσμο με όσα λένε ή πράττουν.

Όσο για ορισμένους «νέους» που ακούγονται, εκεί υπάρχει το ΘΑ του Ανδρέα. Χαμένοι στη μετάφραση, «όμηροι» άλλων που τους υπόσχονται διάφορα και τους πιπιλίζουν το μυαλό ότι είναι οι Μέσι και ο Ρονάλντο (σ.σ. μαζί παρακαλώ) που θα σώσουν την Σαλαμίνα.

Έτσι, το ερώτημα παραμένει: Υπάρχει εναλλακτική; Με τα σημερινά δεδομένα, όχι.

Είναι καλό αυτό; Απάντηση: Όχι!

Το τι θα γίνει τους επόμενους μήνες δεν το γνωρίζω. Όμως, «εναλλακτική» και μάλιστα με δυναμική (σ.σ. να τους… ξέρει ο κόσμος, όχι αλεξιπτωτιστές!), πρέπει να υπάρξει. Ίδωμεν…