Γράφει η Νατάσα Δανοπούλου
Λίγο έμεινε!
Ας γίνει «Αβαρία» από το 2021.
Ας κρατήσουμε τα καλά, τα ουσιώδη, τα ποιοτικά, και ας πετάξουμε στη θάλασσα ότι μας βάρυνε, μας σκοτείνιασε, μας ενόχλησε.
Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι προ των πυλών. Ένας Δεκέμβρης στο Ναδίρ του παλιού χρόνου και ένας Ιανουάριος στο Ζενίθ του νέου.
Θα ήθελα να κλείσω το ΄πνευματικό μου χρέος΄, γράφοντας για τους «τοξικούς ανθρώπους» στη ζωή μας. Γράφω ¨στη¨ και όχι ¨της¨, γιατί αυτό θα ήθελε πάνω από 400 λέξεις που μου επιτρέπεται να παραδώσω και πιστέψτε με, δε θα ήταν όλες τους για δημοσιοποίηση. Άλλωστε έδωσα υπόσχεση πως θα αναφερθώ στο συγκεκριμένο θέμα και αυτό θα κάνω!
Υπάρχει ένας κύκλος ανθρώπων γύρω μας, από την ώρα που γεννιόμαστε, είτε εξ αίματος είτε όχι.. και φυσικά δεν τον έχουμε διαλέξει εμείς!
Από τις πρώτες εφηβικές μας αντιδράσεις, είναι οι ατάκες του τύπου ¨το σοι σου¨, ¨οι φίλοι σου¨ κ.α. Σε αναβρασμό το νεανικό μας μυαλό να σκέφτεται.. –Μα γιατί δε κάνουν κάτι, αφού δε περνάνε καλά με αυτούς τους ανθρώπους ; γιατί συνεχίζουν και τους συναναστρέφονται και δεν τους διώχνουν μακριά;
Να λοιπόν που μεγαλώσαμε και εμείς, έχοντας δημιουργήσει τους δικούς μας κύκλους. Δυστυχώς κάναμε ακριβώς αυτό, το οποίο χλευάζαμε. Αφήσαμε να μας επηρεάσουν, κατευθύνουν και να μας χειριστούν οι ¨λάθος άνθρωποι¨. Οι τοξικοί αυτοί άνθρωποι, που με το συμπεριφορικό τους ρεπερτόριο ανεξέλεγκτο, επηρεάζουν τις δίκες μας ζωές και είναι εκεί παρόντες από δική μας υπαιτιότητα.
Γιατί ίσως μας βοηθήσανε σε μια δύσκολη; Γιατί ίσως σε μια ευάλωτη στιγμή μοιραστήκαμε τα μυστικά μας; γιατί είναι συγγενείς ,άρα αυτόματα ρυθμιστές μας και αντιλήπτορές μας;
Τρώμε τις ουρές μας σαν ουροφόροι όφεοι, αφήνοντας τις μέρες και τις ώρες να περνάνε, όπου και τα δυο ανεκτίμητα και αναντικατάστατα. Γκρινιάζουμε για ότι στραβό μας συμβαίνει, βγάζοντας τους εαυτούς απέξω από όλα αυτά και θρονιάζουμε τους εαυτούς μας ως θύματα και θύτες αναγνωρίζουμε μόνο τους άλλους.
Εδώ είναι λοιπόν που πρέπει να σταματήσει όλο αυτό!
Στο ξεκίνημα μιας νέας χρονιάς να θέσουμε νέους, δημιουργικούς και εφικτούς στόχους. Ας αναλογιστούμε τις δίκες μας ευθύνες, τα δικά μας ανοίγματα στα λάθη, ας είμαστε ξεκάθαροι πλέον στη μετάδοση του μηνύματος. Ας αφήσουμε την εγωιστική αντιλογία με τους καθρέπτες μας και ας δούμε ξεκάθαρα πως εμείς πρέπει να βάλουμε τον κύκλο σε μια ευθεία για να σταματήσει να μας πνίγει σαν θηλιά.
Εμείς και μόνο εμείς!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου