Πέμπτη 12 Αυγούστου 2021

Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών


Καλησπέρα αγαπητοί αναγνώστες.

Το σημερινό άρθρο θα είναι ένας συνδυασμός βιογραφικού σημειώματος και σχολιασμός-παρουσίαση ταινίας. Θα αναφερθούμε στον αείμνηστο ηθοποιό Robin Williams, που στις 21 Ιουλίου θα γινότανε 70 ετών αν δεν έφευγε από την ζωή στις 14 Αυγούστου του 2014. Ένας πολύ ιδιαίτερος και ξεχωριστός άνθρωπος, που έβγαζε στις ταινίες που έπαιζε τους προβληματισμούς του για την ζωή. 

 

Γι’ αυτό και διάλεξα την πιο αντιπροσωπευτική για εμένα ταινία που έχει κάνει στην καριέρα του. Για πολλούς φυσικά η ταινία είναι γνωστή μιας και γυρίστηκε την χρονιά που γεννήθηκα, δηλαδή το 1989(κάτι που διακριτικά θα προσπεράσουμε) αλλά θεωρώ δεν είναι χάσιμο χρόνου να την ξαναδείτε ενώ ταυτόχρονα θα την μάθουν και παιδιά που γεννήθηκαν μετά το 2000 και δεν την έχουν τόσο ακουστά.

Παράδοση, Τιμή, Πειθαρχία και Υπεροχή!!!

Αυτές είναι οι 4 αξίες της Ακαδημίας Γουέλτον(ή όπως αρκετές φορές θα το ακούσετε στην ταινία Κολασμένο Γουέλτον). Εκ πρώτης όψεως αυτό το μότο της ακαδημίας δεν φαίνεται να είναι κάτι κακό. Αντίθετα κάποιος θα έλεγε ότι είναι απαραίτητα εφόδια για τα πανεπιστήμια στα οποία προορίζονται να πάνε οι σπουδαστές. Δυστυχώς όμως κάτω από την αίγλη της ακαδημίας κρύβετε μια ζοφερή πραγματικότητα. Τα μικρά και προκαθορισμένα πνευματικά στεγανά στα οποία βάζουν τους σπουδαστές τόσο οι διδάσκοντες όσο και οι γονείς τους, στις ζωές που τους έχουν προκαθορίσει με ή χωρίς την σύμφωνη γνώμη τους. Ειδικά για τους καθηγητές οι σπουδαστές θεωρούνται πολύ νέοι για να διαχειριστούν τις ιδέες τους με αποτέλεσμα να τις φαλκιδεύουν πάντα για το <<καλό>> τους.

Αυτή την πραγματικότητα έρχεται να τραντάξει ο νέος καθηγητής λογοτεχνίας John Keating με το δικό του μότο για την ζωή που πλειστάκις θα ακούσετε:<<Άδραξε την μέρα>>. Ο Keating ανοίγει τους ορίζοντες των μαθητών του με τον αντισυμβατικό τρόπο διδασκαλίας του, παροτρύνοντας να ανοίξουν τα φτερά τους. Σαν νέος Προμηθέας δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη την φωτιά των νέων, η οποία μπορεί ανεξέλεγκτη να κάψει τον κόσμο αλλά το φως της είναι απαραίτητο για να βαδίσει η ανθρωπότητα στο άγνωστο μέλλον. Δυστυχώς πάντα η κοινωνία βάζει εμπόδια στο νέο, διαφορετικό και καινοτόμο με αποτέλεσμα να συμβαίνουν άσχημα γεγονότα στις ζωές των πρωταγωνιστών οι οποίοι όμως στο τέλος βρίσκουν την λύτρωση ενώ έχουν απιθώσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις παρωπίδες που τους περιόριζαν.

Ένας εξαιρετικός Williams μαζί με πολύ σωστό casting στους νέους ηθοποιούς όπως ο Robert Sean Leonard(γνωστός αργότερα και ως δόκτωρ Ουίλσον από το House M.D. για τους νεότερους) σε μια πολύ καλή δουλειά, απόρροια της οποίας είναι και το Όσκαρ που πήρε εκείνη την χρονιά.

Ελπίζω να την απολαύσετε και να σας προβληματίσει και εσάς θετικά γύρω από τα διάφορα θέματα της ζωής που επεξεργάζεται η ταινία. Εμείς θα τα ξαναπούμε όταν θα καλωσορίζουμε το φθινόπωρο αυτής της χρονιάς.

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αρχειοθήκη ιστολογίου